Tijdens het lezen van dit boek overviel me een gevoel van herkenning. De auteur komt uit een streek (Bollenstreek)  waar het adagium is: “Niet lullen maar poetsen”. Zelf kom ik uit Het Westland, waar ze een gelijk motto aanhangen. Over emoties wordt daar niet veel gesproken. Er wordt vooral gedacht in zwart/wit. Woorden  als “nooit” en “altijd” spelen er de hoofdrol. En dan heb je nog geluk dat er woorden gebruikt worden, want zwijgen verdient de voorkeur.

Met die leefstijl in gedachten is het lastig om het te hebben over Liefde. Liefde is, volgens de Van Dale, ‘een warme genegenheid, een gevoel van toewijding voor iemand anders’. Dat is mooi, maar liefde heeft behalve romantische ook problematische en leerzame kanten. Zo verzucht de moeder van Frénk: “Waarom mag je als vrouw wel evenveel houden van je twee kinderen, maar niet van twee mannen?” Ziedaar: de Casus Belli van het huwelijk van de ouders van Frénk. Frénk van der Linden, journalist en schrijver, bevond zich middenin het slagveld dat dit opleverde en kan er dus over meepraten. Hij schreef er dit boek over getiteld: En altijd maar verlangen. De liefdesoorlog van mijn ouders. Hij komt 21 september naar Verkaaik om erover te vertellen én aan u te vragen welke mooie of tragische momenten u heeft ervaren als het gaat over de Liefde.
Voor meer info: klik hier

Geschreven door Bart
Boek bestellen