Honderd jaar geleden schreef Maurits Wagenvoort (27 juni 1859 –  30 december 1944) de toekomstroman  “Een huwelijk in het jaar 2020”. Hij was naast schrijver van romans en reisverhalen verslaggever van het Algemeen Handelschblad en correspondeerde frequent met schrijver Louis Couperus. De meeste toekomstromans beschrijven een apocalyptisch beeld van dictatoriaal geleide staten die door techniek of chemie de mensheid willen onderwerpen. Zo niet in deze roman.  In 2020 is het wereldbeeld volgens Wagenveld als volgt: De mensheid heeft beschikking over de fotofoon (een soort internet), kinderen worden niet meer door hun ouders opgevoed, maar in zogenaamde Kindertuinen en alles is gericht op gelijkwaardigheid, vrede en welbehagen. Het is boeiend om te lezen hoe 100 jaar geleden een beeld wordt gegeven van een toekomst die deels blijkt te zijn uitgekomen, maar ook deels niet. Met de kennis van nu weten we wat daarvan de oorzaak is, maar fascinerend blijft het wel.

Het boek is, ondanks het feit dat het 100 jaar geleden geschreven is, heel leesbaar. Al blijft het jammer dat de genialiteit van Louis Couperus binnen de vriendschap met Wagenvoort niet is overgedragen. De karakterschetsen van de hoofdpersonen blijven namelijk nogal pover. Dat zou Couperus anders hebben gedaan.

De redactie streefde naar authenticiteit en heeft daarom de tekst alleen omgezet naar de huidige spelling, Tevens zijn er hier en daar wat  komma’s en punten verplaatst, waardoor de tekst overzichtelijker werd. Het gedragen taalgebruik vraagt van de lezer enige gewenning en dat is niet iedereen gegeven.
Dit boek is voor de liefhebber een amusante tijdsinvulling.

Geschreven door Bart
Boek bestellen
Boeken in de media