Ga naar
de webshop

betalingsmogelijkheden
Go

De boeken Toptien van verkaaik

Go

Volg ons
op
Facebook

Go

Boeken
in de
media...

Go

Oom Bart

Vandaag mijn dagboeken uit 2000 doorgebladerd. Ik kwam daarbij het volgende stukje tegen dat ik u niet wil onthouden. En wel om twee redenen:Ten eerste verwacht ik dat het onderwerp een gevoel van herkenning zal geven bij veel lezers. En ten tweede omdat het aantoont dat een gevulde boekenkast meer is dan een bundelng papier. Het is een verslag van een mensenleven.

Zondag 6 februari 2000 - 22:30 uur

Vandaag is oom Bart een klein beetje gestorven. Met mijn ouders en mijn oudste broer ben ik namelijk bij oom Bart langs gegaan om boeken op te halen. Oom Bart gaat 25 februari naar een modern verzorgingshuis en moderne architecten houden geen rekening met het feit dat oudere mensen nogal wat spullen verzamelen, die weliswaar niet van levensbelang zijn, maar wel degelijk een afspiegeling vormen van het leven van de mens. Voor een boekenkast was er dus geen plaats meer en ons was verzocht de boeken te komen ophalen.

Oom Bart zat erbij in de grote lederen fauteuil en keek toe hoe ik handen vol met boeken van de planken afhaalde en in bruine verhuisdozen deed. Ik voelde me op dat moment een beetje een voyeur. Een boekenkast is immers een afspiegeling van wat er zich in je geest af heeft gespeeld. Door de inhoud van de boekenkast aan anderen over te dragen geef je je als het ware bloot, laat je zien wie je werkelijk bent. Ook vertelt een boekenkast waar je bent geweest (reisgidsen), van wie je hebt gehouden of wie van jou heeft gehouden dmv ansichten en brieven die als boekenlegger zijn gebruikt en handgeschreven opdrachten op het schutblad. Het laat zien met wat voor vragen en problemen je geconfronteerd bent geweest (er stonden veel boeken over ziekenverzorging, begeleiding van jongeren die zoekend in het leven staan, homosexualiteit, theologie en filosofie). Alles passeerde in korte tijd de revue. De geschiedenis van de wereld, van Nederland, maar vooral de geschiedenis van oom Bart van de laatste 80 jaar ging door mijn handen.

En hij zag dat ik het zag.

En hij zag wat er overbleef: Niets dan lege planken.

Wat er nog aan aandenken aan die voorbije jaren rest mag straks in een paar koffers gepakt worden en worden uitgestald in die ene kast waar nog wel ruimte voor is.

Een gedeelte van de inhoud van oom Bart zijn boekenkast past ook in mijn boekenkast. Een groot gedeelte heeft niets met mij van doen, hoort gewoon bij een ander leven en staat dus nu in de garage, in dozen gepakt, te wachten.....te wachten op wat? Op een roemloos einde? De Slegte? Het "Groot Vuil"

Ashes to ashes, dust to dust.....

Ik kijk nu naar mijn boekenkast met andere ogen en streel peinzend de ruggen van mijn boeken met een verleden. De boeken van oom Bart staan er nog een beetje onwennig tussen. Ze zijn nog niet écht van mij. Ik heb ze nog niet gelezen.....